Henk Glimmerveen (1933 – 2020)

Vandaag hoor ik dat op 12 februari 2020 Henk Glimmerveen overleden is. Ik ken Henk voornamelijk uit de tijd waarin we allebei lid waren van de Jan van Nassaugroep van de Nederlandse Padvinders in de Amsterdamse Watergraafsmeer.

Henk was na zijn middelbareschooltijd in Wageningen naar Amsterdam verhuisd om er te studeren. Dat deden zijn twee zussen, Loes en Bep, ook. Henk ging studeren aan de Politieke en Sociale Faculteit van wat toen nog de Gemeentelijke Universiteit heette. PSF, dan werd je journalist; dat werd Henk en hij werd een goede ook. Maar dat was toen – begin jaren vijftig van de vorige eeuw – nog in de toekomst verborgen. Alhoewel: Henk en ik maakten al met veel plezier samen het groepsblad van de Jan van Nassaugroep; de “MacLean Old Post” genoemd naar de groepsdas van de groep. Henk studeerde en had dus een typemachine waarop hij zijn scripties tikte. En – op Gestetnerstencils – die groepskrant, die ik dan op zaterdagmorgen ging afdraaien in de Amsterdamse Hortus. Tot de professor het ontdekte en vervolgens verbood.

Henk was in zijn studietijd en daarna journalist bij Trouw. Een Christelijk dagblad, dat duidelijk paste bij zijn levensvisie. Hij deed doorgaans de avondredactie; lekker rustig. Ooit zond “Hier en Nu” [actualiteitenrubriek van de NCRV] vanaf de redactie een rechtsreeks programma uit over wat er allemaal kwam kijken bij het maken van een krant. En laat nu tijdens dit programma het kabinet [Ik meen dat van Marijnen] vallen. Henk was een beleefd mens, misschien zelfs wat schuchter soms, maar met de mensen van “Hier en Nu” maakte hij korte metten: Er moest gewerkt worden. Later werd Henk overigens zelf redacteur van “Hier en Nu”. Maar het kan zijn dat mijn geheugen me hier bedriegt, want ik kom zijn naam niet tegen in de lange lijst van medewerkers die ik op internet vind.

Henk was als verkenner in Wageningen lid van de Belmontegroep. Daar lag zijn padvindershart. Niet zo direct in de Watergraafsmeer heeft hij me wel eens verteld. Maar we waren goed bevriend. In ben nog bij de viering van zijn huwelijk met Ria Molenschot aanwezig geweest. Henk was dienstplichtig en werd opgeroepen voor de Marine. Daar was Ria Marva. Vandaar. 

Ik maakte tijdens dat huwelijksfeest in Arnhem [Musis Sacrum] ook kennis met Henks vader. “Fred werkt ook in het onderwijs” zei Henk. Zijn vader was ook leraar. “In het montessorionderwijs” zei ik met gepaste trots. Dat had ik beter achterwege kunnen laten. Protestants Nederlands had niet zo’n geweldig hoge mijter op van wat ze als katholiek onderwijs beschouwden. 

Op hike met de troepkar. Henk is de tweede van links.

Ik heb van Henk als ruim twintigjarige een hoop geleerd. Maar wat altijd weer terugkwam was dat je als je iets ondernam je dat goed moest doen. We gaven een mooie groepskrant uit in die tijd. En kamperen gingen we op het terrein van de Gilwell Ada’s Hoeve in Ommen. Niet zomaar op zomerkamp, maar ook op hike tijdens het kamp. Met de troepkar van Ada’s Hoeve.

Bedankt Henk, voor die mooie jaren. 

4 Reacties

  1. Han Ockhuijsen

    Beste Fred,
    Bedankt voor je uitgebreide artikel over Henk. Ik kan me Henk nog wel herinneren maar heb niet zo’n intensief kontakt met hem gehad zoals jij omdat ik in die tijd al een baan had. Hartelijke groeten, Han Ockhuijsen

    Reageren
  2. Ruud Meure

    R.I.P.
    Rudolf Meure

    Reageren
  3. Bart van de Heide

    Ach… ik heb hem natuurlijk ook gekend. Ik kwam met een zekere regelmaat bij hem thuis in de Pythagorasstraat, waar hij een kamer had, in verband met het groepsblad van de Jan van Nassaugroep. Hij is, zoals wij dat thuis zeiden ’niet in de wieg gesmoord’, maar het is toch nooit leuk voor de achterblijvers.

    Reageren
  4. Paul Gabler

    Gecondoleerd Fred met het verlies van Henk, waardoor slechts de zoete herinnering resteert.

    Reageren

Laat een reactie achter aan Han Ockhuijsen Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *